Παραμονή της Υπαπαντής του Κυρίου, μεγάλης εορτής της Εκκλησίας μας και στο Ναό μας πραγματοποιήθηκε εκδήλωση προς τιμήν της μητέρας και ιδιαίτερα της πολύτεκνης μητέρας.
Ο π. Μάξιμος στην προσλαλιά του ανέλυσε συγκινημένος την ύψιστη σημασία και τον σημαντικό ρόλο που έχει στην ζωή του κάθε ανθρώπου η μάνα τονίζοντας: " σήμερα μιλάμε για ένα πρόσωπο. Για ένα πρόσωπο που όλοι έχουμε - ή είχαμε - στην ζωή μας. Για την μάνα. Και όσο κι αν προσπαθήσει κανείς να την χωρέσει σε λέξεις η μάνα δεν περιγράφεται. Ζείται. Πριν πούμε την πρώτη μας λέξη, υπήρχε κάποια που μας μιλούσε. Πριν κάνουμε το πρώτο μας βήμα υπήρχε κάποια που φοβόταν μην πέσουμε. Πριν μάθουμε να προσευχόμαστε υπήρχε κάποια που προσευχόταν για εμάς. Η μάνα. Η μάνα είναι εκείνη που έμαθε την αγάπη χωρίς όρους. Να δίνει χωρίς να μετρά. Να περιμένει χωρίς να απαιτεί. Να συγχωρεί πριν καν της ζητηθεί".
Συνεχίζοντας τόνισε: " στην Παναγία βλέπουμε την μάνα στο πιο βαθύ της πρόσωπο. Την μάνα που κράτησε στην αγκαλιά Της την Ζωή, και αργότερα κράτησε στην αγκαλιά Της τον θάνατο. Πόσοι μπορούν να αντέξουν κάτι τέτοιο; Κι όμως ....δεν απελπίστηκε. Δεν φώναξε. Δεν κατηγόρησε τον Θεό. Εμπιστεύθηκε. Και αυτή η εμπιστοσύνη είναι που κάνει την μάνα τόσο δυνατή. Όχι γιατί δεν πονά. Αλλά συνεχίζει να αγαπά ακόμα και μέσα στον πόνο".
Τέλος αναφέρθηκε και στην ηρωίδα της εποχής μας την πολύτεκνη μητέρα λέγοντας: " η μητρότητα είναι ευλογία, αλλά στην μάνα και ιδιαίτερα στην πολύτεκνη μάνα αυτή η ευλογία συνοδεύεται από συνεχή προσφορά. Μοιάζει με κερί αναμμένο: φωτίζει, ζεσταίνει. Καθημερινά αδειάζει τον εαυτό της για να γεμίσει τις ανάγκες των παιδιών της. Χρόνο, κόπο, υπομονή, προσευχή. Κάθε παιδί είναι μια προσευχή που πήρε σάρκα, ένας κόπος που έγινε αγάπη. Αυτό θυμίζει τον λόγο του Χριστού για την αγάπη που δίνεται χωρίς αντάλλαγμα. Η πολύτεκνη μάνα βιώνεται ως εικόνα βαθιάς αγάπης, θυσίας και εμπιστοσύνης στον Θεό. Σηκώνει τον σταυρό της καθημερινότητας με σιωπή μαθαίνοντας να εμπιστεύεται την πρόνοια του Θεού όταν οι δυνάμεις της λιγοστεύουν. Η Εκκλησία μας βλέπει την μητέρα αυτή ως συνεργό του Θεού στο έργο της ζωής. Συχνά η πίστη της δοκιμάζεται. Τελικά η πολύτεκνη μάνα γίνεται μια σιωπηλή μαρτυρία αγάπης, μια καθημερινή άσκηση ταπείνωσης και εμπιστοσύνης, όπου η αγάπη "πάντα στέγει, πάντα υπομένει, πάντα ελπίζει". Και σήμερα όπως όλοι μας εδώ, σκύβω το κεφάλι με ευγνωμοσύνη μπροστά σε αυτήν την αγάπη. Ας ζητήσουμε λοιπόν από τον Θεό να ευλογεί όλες τις μάνες Να τους δίνει δύναμη όταν κουράζονται, ελπίδα όταν ανησυχούν και χαρά όταν βλέπουν τα παιδιά τους να προχωρούν στην ζωή τους. Και ας μας αξιώνει να αγαπάμε έστω και λίγο, όπως μας αγάπησαν εκείνες".
Στην συνέχεια η Βυζαντινή χορωδία "ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ" του Ιερού Ναού Αγίου Αθανασίου Πολυδρόσου με τον σπουδαίο χοράρχη της Αιδεσιμολογιώτατο Πρωτοπρεσβύτερο Διδάκτορα του Ε.Κ.Π.Α. π. Λάμπρο Ανδρεάκη και τον συνεφημέριό του π. Εμμανουήλ Δανδουλάκη, απέδωσε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τροπάρια και κοντάκια αφιερωμένα στην Παναγία μας και τραγούδια αφιερωμένα στην μητέρα.
Τέλος βραβεύτηκαν οι πολύτεκνες μητέρες της Ενορίας μας και έλαβαν ως αναμνηστικό δώρο μια εικόνα της Μητέρας όλων μας της Παναγίας της Φοβεράς Προστασίας.
Ακολουθεί φωτογραφικό υλικό
